Δευτέρα σήμερα.86 ημέρες από την αποκατάσταση του σοσιαλισμού στη χώρα μας.
Σας πεθύμησα.
Καιρό έχουμε να τα πούμε.
Πριν την συμπλοκή εργαζομένων και ΜΑΤ.
Εκεί που έπεσε και το πρώτο σοσιαλιστικό ξύλο.
Αλλά, εντάξει.
Δεν πόνεσε πολύ διότι ήταν φιλικό προς το περιβάλλον (τα δακρυγόνα είχαν σοσιαλιστικό άρωμα), ε, και όσο να πεις, έπεσε για την προστασία του πολίτη.
Καλή εβδομάδα να έχουμε.
Τι μαθαίνω; Έληξε η απεργία στο λιμάνι;
Κρίμα χάθηκε η ευκαιρία για επανάσταση…
Που θα έλεγε και η συντρόφισσα Παπαρήγα…
ΟΚ πείτε με τρελή, αλλά εγώ θέλω να δω ντιμπέιτ μεταξύ των υποψηφίων αρχηγών της ΝΔ. Τελικά άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου…
Μικρό μουσικό διάλειμμα:«Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Ντόρα Δημοκρατία».
Αχ, τζάμπα τις μάζευες τις υπογραφές Θοδώρα μου τόσο καιρό.
Χίλιες υπογραφές, με χίλια βάσανα. Και τώρα τι; Θα ψηφίσει λέει η βάση.
Αλλά δεν σε φοβάμαι εσένα Θοδώρα μου. Είσαι παιδί του μπαμπά σου εσύ. Θα τον βρεις τον τρόπο… Παρεπιπτόντως, να μας ζήσει ο επίτιμος! Είχε γενέθλια χθες.
Πλημμύρισε το νοσοκομείο της Τρίπολης.
Να γιατί στη χώρα μας χρησιμοποιούμε ράντζα.
Γιατί επιπλέουν.
Σαν σχεδίες.
Παρατηρήσατε κάτι με αυτό το πράγμα που ακούει στο όνομα έλλειμμα; Αυτό λοιπόν πριν τις εκλογές ήταν στο 6%. Δύο εβδομάδες μετά κοντεύει να φτάσει στο 15%. Τι το ταΐζουν και μεγαλώνει τόσο γρήγορα;
Καλέ, μέλι έσταζε ο πρώην καταλληλότερος προχθές στη Βουλή για τη νέα κυβέρνηση. Τι θα είμαι μαζί σας, τι θα βοηθήσω όπου χρειαστεί, τι θα στηρίξω την κυβέρνηση σε ότι κι αν κάνει… Να δεις που όλα αυτά τα έλεγε για σπάσιμο στην Θοδώρα. Ναι, δεν μου το βγάζεις από το μυαλό. Και όχι που τον κατηγορούν μερικοί ότι προσπαθεί να καλοπιάσει τον Παπανδρέου για να έχει στήριξη εάν θελήσει να θέσει υποψηφιότητα για Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Με εκτίμηση,
Αθηνά…
